Shqipëria, Silvia Konti dhe Falkone

Këto ditë, qytetarët e Shqipërisë po vuajnë pasojat e akteve kriminale nga më të mprehtat, parashikuar në Kodin Penal shqiptar. Përveç të tjerave, objekt kryesor analize, përgjegjësie dhe kritikash, në këto periudha, janë edhe drejtuesit kryesorë të strukturave të zgjedhura apo emëruara të luftës kundër krimit. Taksapaguesit dhe qytetarët me të drejtë kërkojnë zbulimin e tyre e sidomos parandalimin e tyre. Për këtë kanë votuar e paguajnë taksa, për policinë, Prokurorinë e SHISH-in. Struktura të cilat, përveç nivelit të ulët profesional, janë nën presionin shpesh herë të hapur të politikës për të mos kryer detyrat si në çdo vend demokratik. Në këtë kuadër mund të futim pa frikë edhe lavdërimet dhe vlerësimet deri në groteske që u bëhen drejtuesve kryesorë të këtyre strukturave pa filluar mirë detyrën dhe pa u parë hairin.

Në ditët e emërimit në postin e Kryeprokurores së Shqipërisë, Ina Rama u vlerësua nga Sali Berisha si Silvia Konti, një personazh i serialit të njohur italian mbi mafian, “Oktapodi”. Vlerësim që përputhet plotësisht me kulturën e atij që e përdori e që pas pak kohësh e anatemoi padrejtësisht me fjalë të atilla që u ndalohen të përdoren edhe nga personat që vuajnë dënimin për krime ordinere. Të gjithë, në atë kohë e vlerësuam Inën, për guximin e moshës dhe pranimin prej saj të detyrës. Por ajo, me veprimet e saj, nuk arriti të ngrihet më lart se niveli i telenovelave. E thënë kjo, po të analizojmë qëndrimin dhe veprimet e saj pas 21 janarit, qëndrimin e saj të frikësuar ndaj sulmeve të të implikuarve ndaj figurës së prokurorit të një shteti demokratik, ndaj moszbatimit të ligjit penal shqiptar. Qëndrime këto, të dobëta, që çuan në të ashtuquajturin moszbulim të këtij krimi të kryer hapur dhe ditën me shi. Po kështu, mosndëshkim të fajtorëve që pranuan hapur e me dashje, shkeljen e Kodit të Procedurës Penale të Shqipërisë. Të paktën duhet vetëm të kishte dhënë dorëheqjen, dorëheqje e cila do ta kishte shpëtuar, mbase edhe nga ndonjë përgjegjësi në kohën e tashme.

Drejtori i Përgjithshëm i Policisë Artan Didi, në një nga daljet e fundit para shtypit, përveç të tjerave krahasoi veprimet terroriste të fundit ndaj Saimir Tahirit me atentatet ndaj Falkones dhe Borselinos.

Po. Këto veprime kanë disa elemente të përbashkëta në tendencë dhe në mjete, por ndryshon veprimtaria dhe produkti i objekteve të krimit.

Artan Didi, ish-kolegu dhe i njohuri im, është një nga personat më të përshtatshëm, për kohën që është emëruar Drejtor i Përgjithshëm në krye të Policisë Shqiptare. E them këtë jo vetëm nga njohja personale në detyrë, por për vetitë e tij, punëtor, i ndershëm, i guximshëm dhe me eksperiencë në një fushë të veprimtarisë policore. Për një njeri të tillë kishte nevojë Policia Shqiptare në vitin 2013, polici e inkriminuar, korruptuar, inkompetente, në gjendje të mjeruar, barrë për shtetasit e vet. Didi personalisht, gjatë kësaj kohe ka drejtuar shumë aksione të lavdërueshme që më parë as mund të mendoheshin. Por miqësisht dua t’i bëj me dije Artanit, që krahasimi që i bëri ministrit të tij nuk është fare i saktë. Lavdërimi i punës së ministrit nuk parashikohet në detyrat e Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë. Drejtori i Përgjithshëm është një nga figurat më të vlerësuara që Kushtetuta dhe ligji i njeh detyra dhe autonomi të lartë. Edhe këto janë një pjesë e garanteve e që çon në forcimin e rendit të një shteti demokratik, duke e imunizuar nga ndërhyrjet negative të politikës, në një shtet të së drejtës.

Pse nuk ngjan plotësisht veprimtaria e Ministrit të Brendshëm shqiptar me atë të Xhovani Falkones? Këto veprimtari kanë të përbashkët luftën kundër krimit, ku Saimir Tahiri ka punuar me ngulm, ka mbështetur e realizuar shumë veprime të strukturës së policisë që janë si nata me ditën me të kaluarën. Edhe në sajë të punës së tij ka nisur të parandalohet shkatërrimi i plotë i Policisë Shqiptare dhe ka filluar frymëmarrja e saj. Ashtu si ministrat e tjerë të ekzekutivit aktual. Shqiptarët e njohin si të ri, punëtor dhe shumë aktiv, të guximshëm qoftë edhe në opozitë. Pjesëtar i një familje të thjeshtë e të ndershme që nuk meriton të shahet, apo për më tepër të bëhet objekt i krimit më të mprehtë. Por veprimtaria e Xhovani Falkones ndryshon nga ajo e Tahirit në një element shumë të rëndësishëm. Falkone, luftën dhe punën e tij, punë e cila çoi në Maksi-procesin e Palermos dhe shkatërrimin e mafies kryesore në glob, kishte si element kryesor hetimet e pasurive që rridhnin nga veprimtaritë mafioze. Hetime që u kryen nga grupe ekselente të Guardia di Financës.

Akuzat kryesore u mbështetën në hetimet pasurore, veprimet bankare, hetimet e tenderave dhe administrimin e pronës publike etj. Kjo fushë zinte kohën dhe veprimin kryesor të Falkones. Ishin këto hetime që e betonuan procesin dhe detyruan gjykatën italiane të japë vendimet e forta. Hetime të cilat policia aktuale shqiptare nën drejtimin e Ministrit nuk po i realizon ose as nuk i ka filluar. Ku kanë rrjedhur, ku janë, kush i ka miliardat e veprimtarisë kriminale në fushën e lëndëve narkotike, vjedhjes së tenderave dhe privatizimin e aseteve publike dhe koncesioneve dhe produkteve kriminale të krimit të organizuar? Ato janë pasuri të Shqipërisë, që sot ka nevojë e që shumë e tyre është e tillë që paratë e mbledhura vitin e fundit në energji, janë si thërrime po të krahasohen. Po Prokuroria pse fshihet dhe nuk reagon? Pse të mos e pranojë hapur Ministri se i mungojnë kuadrot, oficer e teknikë për realizimin e këtyre hetimeve policore? Nuk është faji tij, por të paktën të fillohen hetimet policore sistematike ndaj provave që media nxjerr çdo ditë, e të mos justifikohet me gjykatat e Prokurorinë e korruptuar, pavarësisht nga vërtetësia e kësaj akuze, të kryejë detyrat në kuadrin e hetimit policor që i njeh ligji. Kështu që emri dhe puna e tij të mos mbahet mend e të kujtohet në të ardhmen nga shqiptarët si kujtohet puna e Flamur Nokës, Lulzim Bashës etj, në dikasterin e Ministrisë së Brendshme.