Popullit nuk i plas b…. fare ça mendon Berisha për Fylen – thotë Andi

Në një prej plateve të debateve politike në mediat shqiptare, me të ashtuquajtur analistë të cilët janë bërë anekdotikë duke u shfaqur brenda një dite në disa studio njëherësh, përveçse ka ndodhur një kacafytje me fjalë mes njërit prej tyre e moderatorit, ka patur dhe një shprehi të pazakontë nga Andi Bejtja, gazetar i njohur e komentator politik, i cili një moment, ka hequr “dorashkat” duke i thënë ca gjëra mëse popullorçe: “Popullit nuk i plas b….se ç`thotë Berisha për Fylen apo Fyle për Berishën. Popullit nuk i plas b…. as për Europën!” Dhe vërtet, a na plas shumë për Europën?! Gazetari Bejtja ka thënë diçka tejet serioze, e deri diku ka bërë mirë që e ka thënë aq troç.

Raporti ynë më Europën është dhe miti i ri i ndërtuar në post-komunizëm, me një metodologji populiste tëpke komuniste, si duket për një inerci që vazhdon ende të jetë aktive në mënyrën tonë të të menduarit. Në këtë mit, ku kryesor është fakti se qenkeshim europianë të natyrshëm (!!!), ka zënë vend dhe tjetri se ne dërrmueshëm duam integrimin në Europë. Kjo e dyta është e vërtetë, por nuk nuk vjen për shkak të një vetëdijeje të lartë tonën. Eshtë një thjeshtë një “po” pa asnjë filtër kritik, buruar nga një vizion gjysmak mbi të qënit të integruar në Europë. Krejt e shpjegueshme kjo derisa as politika nuk e ka patur me gjithë mend integrimin, por e ka shfrytëzuar si kartë të lojës politike. A nuk mjafton realiteti ynë i përditshëm, me argumente kokëforta e krejt të qarta për këtë fakt, ku nuk ka asgjë europiane, me në krye vetë politikën?!

Deri më tani, Europa tek ne është një truk, një sajesë, një “sikur”, një vizion i çalë ku mënyra shqiptare e të menduarit është më e fortë se çdo ëndërr perëndimore. Vihet re kjo dhe në jetën sociale se sa pak Europë ka në të, paradoksalisht. Paradoksalisht, sepse edhe pas 23 vjetësh të pikëtakuar me Europën, emancipimin dhe qytetërimin e saj, as në jetën publike e as në atë politike, nuk ndihet kjo hapje, ky pikëtakim, një përvojë e marrë që andej, një leksion me efekt ndërgjegjësues. Sociologjikisht ne jemi po aq “barbarë” sa në kushte izolacioni. Nëse vërtet do na plaste b….për Europën – nëse huazojmë shprehjen turpe të Bejtjes – do kishim arritur të ndërtonim ca copëza të saj në gjithë këto vite.

DEBATI:

Zheji: Unë e kuptoj që ti je palë, por na lër të bëjmë debat. Na ke ftuar këtu në studion tënde dhe më akuzon mua se zhduk si argument, një herë, dy herë, tre herë… tendencën e polemikës unë ta toleroj, por nuk ka sens

Peka: Po zhduk një argument. Të ka stresuar pozicioni i ri

Zheji: Unë kam një orë e 20 minuta që flas për z. Fule dhe z. Berisha dhe kemi harruar se kryetari i PD-së është Sali Berisha. Ti nuk mund të bëhesh palë

Peka: Kur të qetësohesh…

Zheji: Unë jam shumë i qetë. Por, ti nuk mund të bëhesh palë gjithë kohës

Peka: Unë jam palë e publikut

Zheji: Por po më akuzon që po zhduk argumentin

Peka: Ore qetësohu njëherë

Zheji: I qetë jam

Peka: U qetësove?

Zheji: Ti nuk je i qetë fare

Peka: Pozicioni i ri nuk ta jep qetësinë

Zheji: Nuk drejtohet kështu emisioni

Peka: Turi, emisionin e drejtoj unë

Zheji: Po nuk ka sens

Peka: Nuk të ndihmon ngritja e zërit. Pozicioni i ri Turi të ka stresuar

Zheji: Kush më ka stresuar? Doktori! Asnjë!