Si ngrihet një popull i shtypur sipas Çe Guevarës dhe… Mehmet Shehut (takime që kanë ndodhur në harkun e disa viteve, por shumica në vitet ’60)

Fol Kaqoli:

Ja ta perkthen intelektuali cfare ka shkruar Google ne internet per Che Guevaren:

“…Përballë një humbjeje të lidhjeve tregtare me shtetet perëndimore, Guevara u përpoq t’i zëvendësojë ato me marrëdhënie më të ngushta tregtare me shtetet e Bllokut Lindor Komunist , duke vizituar një numër shtetesh dhe duke nënshkruar marrëveshje tregtare me ta. Në fund të vitit 1960 ai vizitoi Cekosllovakinë , Bashkimin Sovjetik, Korenë e Veriut, Hungarinë dhe Gjermaninë Lindore dhe nënshkroi, për shembull, një marrëveshje tregtare në Berlin Lindor më 17 dhjetor 1960. Në Gjermaninë Lindore Guevara u takua me Tamara Bunke (e njohur më vonë si “Tania” agjente e KGB-së sovjetike), e caktuar si përkthyese e tij, por që u bë dashnore duke bashkuar atij vite më vonë dhe u vra me të në Bolivi. Cilado qoftë parimet ekonomike të marksistit fanatik Che Guevara, programet e tij ishin realisht të pasuksesshme, dhe shoqëruan një rënie të shpejtë të produktivitetit dhe një rritje të shpejtë të mungesës së mallrave ne treg. Në një takim me ekonomistin e njohur francez, Rene Dumont, Guevara fajësoi pamjaftueshmërinë e Ligjit të Reformës Agrare miratuar nga qeveria kubane në vitin 1959, e cila u ktheu plantacionet e mëdha private të kallamit të sheqerit në kooperativa te fshatarëve. Sipas mendimit të Guevaras, kjo situatë vazhdoi të promovojë një “sens të ngritur të pronësisë individuale” në të cilën fshatarët nuk mund të shohin përfitimet pozitive sociale të punës së tyre, duke i bërë ata që në vend të kësaj të kërkojnë përfitime materiale individuale si më parë duke reklamuar sistemin kolkozian stalinist. Dekada më vonë, ish-zëvendësi i Che Guevares, Ernesto Betancourt, një aleat i hershëm i Fidel Kastros, por që ishte kthyer në oponent i tij, akuzoi Guevaran se ishte një “injorant ndaj parimeve më elementare ekonomike”. Duke iu referuar dështimeve të vizionit shtetëzues dhe kolektivizues të Guevaras, reporteri I. F. Stone i cili intervistoi Guevara dy herë gjatë kësaj kohe, vërejti se ai ishte ” Një Robespierre, por Kaqol, një Shenjtor i marrë që jeton i vemtuar në shkretëtirë dhe vetëm atje beson se mund të ruhet pastërtia e natyrës njerëzore “. Në shkrimet private të Guevara tregon kritikën e tij në rritje për ekonominë politike Sovjetike, duke besuar se Sovjetikët kishin “harruar Marksin “. Kjo bëri që Guevara të denoncojë një sërë praktikash sovjetike, përfshirë atë që ai e shihte si përpjekjen e tyre për të “zbutur luftën e klasave, që sipas tij ishte një “integrale në kalimin nga kapitalizmi në socializëm”, Guevara kritikoi edhe politikën e tyre të “rrezikshme” të bashkë ekzistencës paqësore me Imperializmin. Bashkë ekzistenca me Shtetet e Bashkuara, dështimi i tyre për të nxitur një “ndryshim në vetëdije” për të ” liberalizuar ” ekonominë socialiste, futja e interesit privat ne prodhim, prodhimi liberal i mallrave, ekonomia e tregut, të gjitha kushtet për të cilat sovjetikët ngulnin këmbe ne argumentat e tyre, sipas Guevarës do të kryheshin vetvetiu vetëm kur të arrihej komunizmi botëror. Duke mos pajtuar me këtë qasje, Guevara kritikoi Manualin Sovjetik të Ekonomisë Politike, duke parashikuar kategorikisht se nëse BRSS nuk do shfuqizonte ligjin e vlerës (siç dëshironte Guevara), ai përfundimisht do të kthehej në Kapitalizëm me te keq se SHBA. Me pas Guevara ra nga jeta publike dhe më pas u zhduk krejt. Vendndodhja e tij ishte një mister i madh në Kubë, pasi ai përgjithësisht vlerësohej si Bosi i dyte pas Fidelit në. Zhdukja e tij u komentua nga shtypi lidhur me dështimin e skemës së industrializimit kuban që ai kishte mbrojtur, duke patur parasysh presionin e ushtruar ndaj Castro nga zyrtarët sovjetikë, të cilët nuk pranuan qëndrimin pro- kinez komunist të Guevaras dhe dallimeve serioze midis fanatikut marksist Che Guevara dhe pragmatikut komunist Fidel Castro në lidhje me zhvillimin ekonomik dhe linjën ideologjike të Kubës. Castro deklaroi më 16 qershor 1965, se njerëzit do të informoheshin kur vetë Guevara dëshironte t’i njoftonte. Megjithatë, thashethemet u përhapën brenda dhe jashtë Kubës në lidhje me vendndodhjen e humbur të Guevaras. Më 3 tetor 1965, Castro zbuloi publikisht një letër pa datë të shkruar siç duhej për të nga Guevara rreth shtatë muaj më parë e cila më vonë u titullua “Letra e lamtumirës” e Che Guevaras në azil. Në letër, Guevara riafirmoi solidaritetin e tij të qëndrueshëm me Revolucionin Kuban por deklaroi qëllimin e tij për të lënë Kubën për të luftuar për Kauzën Revolucionare Marksiste jashtë vendit. Për më tepër, ai dha dorëheqjen nga të gjitha pozicionet e tij në qeverinë Kubane dhe Partinë Komuniste dhe hoqi dorë nga shtetësia e tij e nderuar Kubane. Sidoqoftë, Guevara mbetet një hero kombëtar në Kubë, ku imazhi i tij zbukuron kartëmonedën 3 peso dhe fëmijët e shkollës fillojnë çdo mëngjes duke u zotuar “Do të jemi si Che”. Në Atdheun e tij, në Argjentinë, mjaft shkolla t​​e mesme mbajnë emrin e tij, ka muze të shumta ne cdo pikë vendi, dhe në vitin 2008 u inagurua një statujë bronzi prej 12 metrash prej tij në qytetin e tij te lindjes, Rosario. Por Guevara mbetet një figurë tejet e urryer në mesin e shumë kubanezeve në mërgim dhe akoma me shume nga Komuniteti Kubano-Amerikan i Shteteve të Bashkuara, të cilët e shikojnë atë si “Kasapi i La Cabaña” qe ka ekzekutuar me doren e tij me mijra vete pa gjyq. Pavarësisht nga ky status i polarizuar fytyra e Guevares gjendet në një grup të pafund të artikujve tregetare, duke përfshirë kanatiere, T-shirts, kapele, posterë, tatuazhe dhe breke, bikini, duke kontribuar në kulturën e konsumatorit të përbuzur proletar që vërteton se ai ende mbetet një figurë e ndërlikuar si një ikonë e gjerë popullore e rebelimit rinor…”

Besoj se isha i dobishem per sqarimet e nevojshme,

Nga: intelektuali