Sot Dita e Dëshmorëve: Monumentalisht madhështorë!

Xhevdet Shehu

Padyshim që monumenti Nënë Shqipëri, i cili lartësohet në një pikë dominuese të kryeqytetit është nga më të bukurit që kemi në vend dhe që prej dekadash është kthyer në simbol të veprës sublime të dëshmorëve të atdheut dhe të gjakut të derdhur për liri. Monumenti i realizuar mjeshtërisht dhe maksimalisht artistikisht nga Kristaq Rama, Muntaz Dhrami dhe Shaban Hadëri është madhështor dhe impresionues, sikurse ishte në të vërtetë akti sublim i atyre që ranë në altarin e lirisë së atdheut.

E nisa shkrimin e kësaj dite nga një objekt. Nga një monument. Sot është një ditë e shenjtë dhe ky ishte synimi. Sot është Dita e Dëshmorëve dhe unë sikurse kam thirrur gjithë jetën time, thërras sot më shumë se kurrë:

LAVDI!

Monumenti i artistëve të mëdhenj është mishërim i asaj që ndjen çdo shqiptar në këtë ditë. Unë jam një nga shqiptarët që sa më prek akti i heronjve që dhanë jetën për këtë vend, aq edhe më trondit vepra që përjetëson lavdinë e tyre!

Lavdi dëshmorëve të Atdheut! Jam tejet i sinqertë kur e shqiptoj këtë frazë, ndërsa sytë më janë mbushur me lotë. Nuka kam nevojë të ma dëshmojë këtë. Ajo që dua t’u them sot gjithë miqve të mij antifashistë është pikërisht kjo:

Është e vetmja frazë që mund të shqiptohet sot nga të gjithë shqiptarët që e quajnë veten shqiptarë! Dëshmorët e atdheut janë identeti ynë. Janë ata, pa jemi ne!

5 Maji është një datë e rëndësishme historike për shqiptarët, pasi përkujtohen Dëshmorët e Kombit.

Në Ditën e Dëshmorëve të Kombit janë të shumtë emrat e të gjitha kohërave që kujtohen me mirënjohje jo vetëm për vlerat e përjetshme dhe kontributin që dhanë për çlirimin e vendit për një të ardhme më të mirë, por edhe të gjithë ata që sakrifikuan jetën e tyre për liri, demokraci, të drejtat e njeriut dhe dinjitetin e çdo shqiptari.

Dita e Dëshmorëve e ka origjinën në 5 maj 1942, kur u vra Qemal Stafa, një komunist idealist i papërsëritshëm në historinë tonë, i cili me veprimtarinë e tij u kthye në simbol të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare. Qemal Stafa është pak a shumë një mishërim i Spartakut të mitologjisë. Ishte komunist? Po! Ishte 20 vjeç! Ishte idealist dhe mbase më tejet largpamës se shumë bashkëkohës të shoqërisë së sotme shqiptare. Besoi në një ideologji dhe në një doktrinë. Po pse të quhet ky një mëkat? Pse duhet të besojmë të kundërtët e Qemal Stafës?

Ky fakt nuk e zbeh aspak rëndësinë e kësaj date simbol. Përkundrazi! Na bën të meditojmë edhe më thellë mbi të vërtetat historike dhe na ndërgjegjëson më shumë në mbrojtje të vlerave të asaj lufte të pashembullt në historinë tonë kombëtare.

Ata, Dëshmorët, kanë qenë dhe do të mbeten monumentalisht madhështorë. Sidomos në tri dekadat e fundit dëshmorët dhe veteranët e Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare kanë shkëlqyer edhe më shumë me heroizmin e tyre, duke dëshmuar se ishin dhe mbene brezi i idealistëve më të mëdhenj të këtij vendi.

Sepse pas vitit 1990 jemi ndeshur me një revanshizëm të egër nga ish-kolaboracionistët me pushtuesit gjatë Luftës së Dytë Botërore. Është bërë një përpjekje e hatashme për ta kthyer përmbys historinë, për të përbaltur Luftën Antifashiste dhe dëshmorët e saj, janë dhunuar memoralet e asaj lufte të lavdishme, bustet dhe statujat e dëshmorëve dhe heronjve, janë dhunuar varrezat e Dëshmorëve. Falangat neofashiste janë mbështetur në këtë ndërmarrje antihistorike nga forca të caktuar politike, të cilat shqiptarët i dinë fare mirë se çfarë përfaqësojnë dhe çfarë synojnë.

Organizata Kombëtare e Veteranëve të LANÇ-it dhe ajo për Dëshmorët e Atdheut, janë vënë në ballë të luftës dhe përpjekjeve për ta ndalur dorën revanshiste, për të mbajtur lart dhe të panjollosur Luftën Antifashiste dhe gjakun e 28 mijë Dëshmorëve të Atdheut, duke e konsideruar këtë një mision të shenjtë historik.

Kryetari i Organizatës Kombëtare për Dëshmorët e Atdheut, Gjergj Velo, më tha dje në prag të këtij 5 Maji:

– Do ta përkojmë Ditën e Dëshmorëve si një obligim të brezave ndaj atyre djemve dhe vajzave që derdhën gjakun për lirinë e Atdheut. Të rinjtë e sotëm e kanë të vështirë ta marrin me mend se sa e rëndësishme është kjo datë në historinë tonë kombëtare. Sepse në këto vite është ndërmarrë një fushatë e tmerrshme për të përmbysur historinë, për të zbritur heronjtë nga piedestalet dhe për të ngjitur antiheronjtë. Është hedhur një baltë e pambarimtë mbi Luftën tonë Antifashiste Nacionalçlirimtare dhe mbi gjakun e 28 mijë dëshmorëve. Ishte kjo situatë e paimagjinueshme që ngjalli revoltë dhe na detyroi të themelonim një Organizatë të veçantë për të mbrojtur gjakun e dëshmorëve dhe sakrificën sublime të tyre. Organizata jonë qysh në themelim e deri sot, edhe në vazhdimësi do të qëndrojë në ballë të luftës për mbrojtjen e vlerave që na krijoi gjaku i dëshmorëve. Askush nuk do të guxojë të errësojë epopenë e lavdishme të djemve dhe vajzave të Shqipërisë që bënë sakrificën sublime për lirinë dhe pavarësinë e Shqipërisë!

***

Sot është një ditë e shenjtë! Le të përulemi me respektin më të thellë sot para kujtimit të atyre që dhanë jetën për këtë atdhe që gëzojmë dhe para atyre që luftuan dhe jetuan deri në ditët e sotme! Historia që ata shkruan është e papërsëritshme. Ata ishin të jashtëzakonshëm! Shishin dhe do të mbeten heronj në jetë të jetëve. Lavdia iu përket atyre! Prandaj dhe në këtë ditë të shënuar për të gjithë ata që me dhënien e jetës na shenjtëruan edhe ne, shqiptoj maksimalisht vetëm një fjalë:

LAVDI!