Kam menduar shumë e shumë,
për Zotin e jetës sonë,
për Zotin që s’flë kurrë gjumë,
që s’na flet-por na dëgjon!
Lutemi që ç’ke me të,
gjer tek Zoti të shkojë zëri,
por ai s’ju kthye më,
botës sonë që kur e bëri!
Pritja jonë në të vërtetë,
mund të jetë krejt e pasosur,
se Zoti veprën e vet,
e mendon krejt të përsosur!
Gjithë frutet e krijimit,
i mendon krejt të arrira,
dhe sherret e njerëzimit,
i duken ca vogëlsira!
Them se Zoti e ka mirë,
për hirin e së vërtetës,
dhe ka të vetmen detyrë,
veç vazhdimësinë e jetës!
Zoti s’e ndali përpjekjen,
dhe pse dënoi njerëzimin,
e vërtetë që shpiku vdekjen,
po shpiku dhe rikrijimin!
Po unë veten pyes shpesh,
si s’i shkoi në mëndje Atit,
se gjithë Evat dhe Adamët,
do lindnin bijtë e mëkatit!
Kjo harresë kaq e vogël,
miliona vjet më parë,
ka zbehur në sytë tanë,
edhe Krijimin e Parë!
Do ta linim jetën tonë,
veç në mëshirën e fatit,
se është shtruar përgjithmonë,
rrugë e gjerë e mëkatit!
A.DUKA
Krishti me kamxhik
__________________________________
Në kështjellë t’atdheut, në tempull të fesë
Janë shtruar sarafët’) pa shpirt e pa besë,
Tregëtojn’ e gënjejnë, rrëmbejn’ e sfrutojnë,
Thon’ ashtu Israelin e mbrojn’ e shpëtojnë.
Shtrembërojnë kanunet, i marrin në dorë,
Dhe shkëlqejnë në kish’ e në fron me kurorë,
Vegjëlia për ta batërdisen dhe vriten
Dhe kështu parasitët gjakpirës po rriten.
Tradhëtori dinak, hipokrit e kusar
Na u ngrit gjer në kulm, dhe u-bë kryetar;
Nënë zgjedhë besnikët për vdekje lëngojnë,
Se mëkat dhe mallkim kryengritjen kujtojnë.
Çdo i shenjt’ ideal, çdo shtëpi Perëndie
Ishte bërë dyqan dhe pazar tregëtie:
Kush fitonte më tepër, ay ishte usta,
Dhe kush nukë plaçkitte ish krejt budalla.
Kur e pa këtë zi dhe këtë erësirë,
Krisht’ i ëmbël u-ndes dhe u-bë i vështirë:
Me kamçik e me fshikull sarafët i dboj,
Dhe nga larot gjakpirës atdhen’ e shpëtoj.
Dhe Shën Pjetr’ i gëzuar ahere i tha:
“Ja, tani e ke nisur tamam, or usta!
Me kërbaç e me shpatë mi ne mbretëro,
Dhe me forc’ e pahir na çliro, na shpëto.”
“Je gabuar, o Krisht, që u ke predikuar,
Se të marrët, të shurdhërit s’kanë dëgjuar;
Ndreq kurrizin më parë, pastaj ndriço trurin.
Se shpirt-robi s’çlirohet askurrë pa drurin.”
Jesu Krishti s’e dëgjoj, dhe s’e mori vesh mikun.
Dhe me lot i penduar e hodhi kamçikun,
Dhe i tha: “S’e ka fajin kurrizi, po truri,
Se lirin’ e sjell drita e mëndjes, jo druri.”
“Merr-e prapë kamçikun, Shën Pjetri u- përgjeq,
Se përndryshe kjo punë na del mos më keq.
Përkëdhel’ u kurrizin dhe do t’ të besojnë,
Vraj-i, shtypi, dhe shtrydhi, dhe do t’adhurojnë”.
Jesu Krishti s’dëgjoj, dhe s’e mori vesh mikun.
Dhe s’u-unj përsëri që ta merrte kamçikun:
Dhe e kapnë kamçikun sarafët për fenë,
Dhe e shëmpnë çlironjësin, fen’ e atdhenë.
__________________________________
Fan Stylian Noli
Edhe sa here do e postosh te njejten poezi or qyq?
1.) http://www.gazetadita.al/te-gjitha-evat-do-te-lindnin-bijte-e-mekatit/ (July 9, 2015 16:04)
2.) http://www.gazetadita.al/te-gjitha-evat-do-te-lindnin-bijte-e-mekatit-2/ (October 6, 2017 12:34)
3.) http://www.gazetadita.al/te-gjitha-evat-do-te-lindnin-bijte-e-mekatit-3/ (December 23, 2017 12:59)
4.) http://www.gazetadita.al/te-gjitha-evat-do-te-lindnin-bijte-e-mekatit-4/ (August 30, 2019 12:07)
koment, per komentarin, fsn; krishti, sa do, qe perdor trurin, prap trurin e “perdor”, sarafi i ..drurit . por sa dhe drurin, shen pjetri perdor, sarafi e ben arm’, t’vetin, se eshte edhe..horr . ps. me gjithate; truri eshte me i forte se…druri (po te dish t’a perdoresh) .