Kjo vajzë është…ekselente

Fundjavën e kaluar, Fakulteti i Shkencave të Natyrës organizoi një ceremoni diplomimi për studentët që përfunduan tri vitet e para të shkollës së lartë. Mes tyre ishin edhe 22 të diplomuar shkëlqyer. Edhe pse gjithmonë e më shumë flitet për sisteme universitare me probleme, ka nga ata nxënës që dalin përtej parashikimeve dhe nuk ndikohen aspak nga metodologjia e mësimdhënies. Ata nuk janë si të tjerët!

Teksa dje ishte dita e parë e hapjes së auditorëve për shkollat e larta, autoritetet të ndryshme të shteti dhe jo vetëm, dhanë mesazhet e tyre për këtë ditë, ndërsa ne do t’ju sjellim një personazh që jep mesazhin e dijes dhe sakrificës. Mes 22 të diplomuarve shkëlqyer është edhe ajo. Në atë mbrëmje, emri i saj u thirr më zë të lartë në sheshin nga brenda fakultetit. Rezultati mësimor  që arriti u përshëndet edhe nga Ministrja aktuale e Arsimit. Jezuina Koroveshi, është vetëm 21 vjeç dhe në jetën e saj shkollore ka dominuar vetëm nota dhjetë. Lumturia i duket prej së largu për këtë moment të jetës së saj. Dija është arma e saj më e fortë. Tri vite studim për shkenca kompjuterike e kanë rritur jo vetëm nga ana profesionale. Sot, ajo është personazh i “Ditës” për të na rrëfyer sekretin se si ka marrë në shkollë vetëm notën dhjetë me yll.

Jezuina, ju sapo u diplomuat dhe emri juaj ishte tek ata me rezultate të shkëlqyera, keni qenë vazhdimisht nxënëse shumë e mirë?

Kam qenë gjithmonë njëlloj, që nga klasa e parë dhe deri tani. Kam qenë fëmijë me vullnet dhe jam përpjekur gjithmonë që të kem rezultate shumë të mira.

Për çfarë studiuat?

Përfundova studimet Bachelor në Informatike, pranë Fakultetit të Shkencave të Natyrës.

Pse zgjodhët këtë degë?

Zgjodha Informatikën, sepse mendova që këtu do ta gjëja më shumë vetveten. Pjesërisht nga kurioziteti për të ditur çfarë ka prapa atij ekranit të vogël të kompjuterit, dhe më shumë falë pasionit tim për matematiken, kuptova që kjo ishte zgjedhja e duhur për mua.

Pas kësaj diplome, do vazhdoni të studioni?

Synimi im për të ardhmen është të përfundoj studimet master të cilat i filloj këtë vit dhe më vonë të mbroj edhe doktoraturën në fushën time të studimeve. Dëshiroj shumë të ushtroj profesionin tim, pasi kjo është edhe gjëja për të cilën jam duke u përpjekur dhe punuar.

Rezultate të tilla a kërkojnë orë të gjatë studimi për ju?

Nuk mund të them një numër të saktë, pasi gjithmonë varet nga periudha dhe nga ngarkesa e momentit. Ka periudha shumë të ngarkuara, si sezonet e provimeve, gjatë te cilave ka ditë kur qëndroj edhe 10 apo 12 orë duke studiuar. Ka edhe periudha më të qeta, ku mjaftohem me 4 apo 5 orë.

Në këto tre vite, duhet të keni patur momente të bukur dhe më pak të bukura apo jo?

Momenti më i vështirë ka qenë provimi i parë që do të jepja. Çdo gjë që kisha mësuar deri në atë moment, kishte qenë e re për mua. Çdo gjë e kisha nisur nga fillimi, dhe isha përpjekur shumë për të arritur deri aty. Ky provim do të ishte një testim për mua, jo vetëm i asaj lënde, por edhe i aftësive të mia. A isha unë e aftë mjaftueshëm për të vazhduar këtë rrugë që kisha nisur apo kisha bërë një zgjedhje të gabuar? Rezultati do të ishte një tregues i rëndësishëm. Dhe nuk më gënjeu. Më shtyu përpara duke më dhënë kurajo, për të arritur deri këtu ku jam sot.

Momenti më i bukur është pa dyshim momenti i diplomimit dhe marrja e diplomës nga vetë Ministrja e Arsimit. Kjo i dha një tjetër kuptim, një tjetër emocion asaj dite. Kam  punuar shumë gjatë këtyre tre viteve dhe diplomimi është finalizimi me suksese i gjithë përpjekjeve të bëra. Një ceremoni aq e veçantë sa kjo, do të mbetet një kujtim i paharruar për mua. Do të jetë një motivim për të ecur gjithmonë më larg dhe për të kërkuar maksimumin.

Ku mendoni te punoni me degën që keni zgjedhur?

Jam e sigurt se mundësitë e punësimit janë të shumta. Deri tani kam pasur disa oferta për internship dhe punësim, në disa kompani zhvillimi softuare apo edhe kompani të telekomunikacioni. Nuk mendoj se do ta kem të vështirë.

Çfarë vështirësish keni patur në shkollë, për sa i përket mësimdhënies dhe bazës mësimore?

Fakulteti i Shkencave të Natyrës është më i miri në Shqipëri për sa i takon degës së Informatikës. Unë besoj se baza mësimore ekziston, por ndoshta jo në sasi të mjaftueshme për të përballuar numrin aktual të studentëve. Për sa i takon mësimdhënies, unë personalisht jam shumë e kënaqur. Të gjithë pedagoget me të cilët kam pasur të bëj janë përpjekur dhe kanë dhënë maksimumin e tyre.

Keni menduar të largohesh jashtë për të vazhduar studimet apo punuar?

Kam menduar se do të ishte një eksperiencë shumë e mirë për mua të studioja ose punoja jashtë, qoftë edhe për një farë kohe. Por për momentin nuk kam vendosur akoma diçka konkrete.

Jeta

Kam sfiduar veten, në një përpjekje për të arritur finishin, me kohën më të mirë

Jezuina, cili është qyteti juaj i lindjes?

Jam lindur në qytetin e Korçës, dhe kjo është një nga të shumtat gjëra që më bëjnë mua të ndihem krenare. Pavarësisht klimës së ashpër, Korça është një qytet i ngrohtë, mikpritës, me njerëz që rrezatojnë kulturë dhe dije. Është një qytet që di të të falë shumë dashuri, dhe ty nuk të mbetet gjë tjetër veçëse ta pranosh dhe t’i përgjigjesh në të njëjtën mënyrë. Jo vetëm ne korçarët, por edhe kushdo tjetër, nuk e ka të vështirë ta kuptojë këtë gjë.

Në këtë qyet linda, këtu kalova fëmijërinë, shkova në shkollë për herë të parë, deri sa erdhi momenti kur për arsye studimesh, m’u desh të largohesha në Tiranë. Familja ime,  njerëzit e mi të dashur, jetojnë akoma këtu. Ata kanë qenë dhe vazhdojnë të jenë një mbështetja dhe inkurajim për mua. Pranë kësaj familje jetë mrekullueshme, unë u rrita si njeri dhe si karakter.

Motoja ime:”Arma më e fortë është dija”, është një motivim konstant për mua, që më shtyn të kërkoj më shumë nga vetja dhe ta pasqyroj këtë gjë, në punën time. Gjithmonë kam qenë një fëmijë këmbëngulës, me vullnet, e gatshme për t’i çuar gjerat deri në fund. Shkolla ka qenë dhe vazhdon të jetë parësorë  për mua. Librat më kanë shoqëruar në çdo moment. Jam shumë krenare për veten, për atë çka kam mundur të arrij falë punës time dhe këmbënguljes. Por e ndjej që kjo asnjëherë nuk është mjaftueshëm, kam akoma shumë rrugë për të bërë. Sa më shumë mësoj, aq më shumë e kuptoj që nuk di, dhe kjo, mua, më shtyn të ec përpara.

Pas kësaj periudhe vijmë të dita e diplomimit…

Diplomimi ishte finalizimi i një periudhe tre vjeçare përpjekjesh dhe punë të pandërprerë nga ana ime. Këto tri vite nuk kane qenë aspak të lehta, përkundrazi, kanë qenë një sfidë. Kam sfiduar veten,në një përpjekje për të arritur finishin, me kohën më të mirë. Ishte një pasqyrë e punës së këtyre viteve, ku me krenari pashë veten dhe pasqyrimi më bëri të kuptoj se përpjekjet gjithmonë shpërblehen.  Por, përveçse një finish, kjo ditë ishte edhe një fillim i ri për mua. Tani do të filloj studimet master, dhe kjo do të jetë sfida e radhës.

Si arritët në finish me kohën më të mirë?

Fillimi ishte i vështirë, dhe rruga ishte e gjatë. Kam patur momente të vështira në fillim. Duhet të mësohesha me jetën në Tiranë, me universitetin, madje duhet të mësoja edhe linjat e urbanit. Por janë shumë të rëndësishme përpjekjet e para. Është si një trampolinë, ku nëse kërcimi është i mirë, atëherë kepe për t’u ngjitur shumë lart. Nuk është e lehtë. Kam qëndruar shumë kohë mbi libra, kam lexuar shumë, kam punuar shumë. Ka patur edhe raste kur nuk kam ditur ç’të bej, por me pak intuite dhe shumë përpjekje, e kam gjetur rrugën. E rëndësishme është te mos dorëzohesh që në pengesën e parë.