Telendari i lagjeve tona

“Arben” është një emër shumë i përhapur. Kuptohet edhe i pëlqyer, përsa kaq shumë i

përdorshëm. “Ristani” është mbiemër relativisht i përhapur. Më ka rastisur të njoh edhe nga afër njerëz me

këtë mbiemër. Ekzaktësisht tre të tillë. Të tre më kanë lënë mbresa jo të këqija. Madje, mund të

them njëri prej tyre mjaft të mira. Pra qoftë emri, qoftë mbiemri të cilëve iu referova pak më lart, të ndarë nga njëri tjetri, janë pak a shumë të respektueshëm njësoj si të gjithë emrat e mbiemrat e tjerë. Dikujt mund t’i pëlqejnë e dikujt jo. Qoftë si formë (kombinimi i gërmave), qoftë si përmbajtje (kombinimi i tabiateve).

Por kur bashkohet pikërisht ai emër me pikërisht atë mbiemër, ndryshon probabiliteti i ndodhjes së ngjarjes. Bëhet gati-gati 1: Që të gjithë regojnë njësoj. Arben Ristani? E mo, ai gojëpisi.

Jam i bindur që të gjithë nuk është se ndikohen nga problemet dentare, edhe nëse në rastin në fjalë ato qëllojnë të jenë të dukshme. Të atilla mund të kenë shumë njerëz për shkaqe shëndetësore, kulturore, pasurore, pastërtore, etj. Madje, edhe populli na kujton që tjetrit shikoi punën, jo gunën.

Në rastin tonë, kur i referohemi gojës nuk e kemi fjalën për dhëmbët, por për fjalët që goja nxjerr. Madje, edhe kur dikush reagon “Arben Ristani? Hë mo, ai që flet gjithmonë si i dehur”, me siguri nuk e ka fjalën për gramët e alkoolit që ai mund të qëllojë të ketë pirë përpara se të dalë në foltore. Në fakt çdo herë duket sikur sapo është ngritur (më shumë mundim e asfare dëshirë) nga një banket alkooli. Jo, jo, se ne nuk na duhet fare të themi gjëra që nuk i dimë me siguri. Por, e kemi fjalën për fjalët e papërgjegjshme që ai nxjerr e që i nxin më shumë se rrathët e zinj poshtë syve.

Sepse burri merret me burrëri, politikani merret me politikë, biologu merret me biologji…

Po Arben Ristani? Ai merret me telendi. Po, po, ai telendis gjithë dynjanë, madje kujdeset që të mos mbesë asnjë gjë e gjallë brenda shtëpisë së dynjasë pa u telendisur. Efekt zinxhir, efekt biril. Kujtoni se telendillëku është sport vetëm i grave? Apo vetëm i pleqve? Epo, ashtu e dija edhe unë, derisa njoha Ristanin. Jo çdo

Ristan ama, Arbenin Ristan.

Rast i rrallë që “gunës” së këtij tipi i përshtatet plotësisht “puna”. Eshtë “puna” e atyre që në çdo lagje njihen si “telendarja e lagjes”. Të gjithë e kemi ndonjë në lagje. Domethënë të gjithë e kemi një në lagje, plus Arben Ristanin në televizion. Ky gojëpisët është “telendarja” jonë e përbashkët.

Shan, shpif, mashtron, telendis, lëndon. Të madh e të vogël, të gjallë e të vdekur. Ai ka një të keqe shumë të madhe: Na heq të gjithëve shpresën se lagjet tona mund të pastrohen një ditë, kur gjenerata e vjetër do ikë në atë botë. Mesa duket nuk do pastrohen edhe për këtë brez, sepse Ristani Arben është ende shumë i ri në moshë. Por mbetet një plak telendar, po aq safi sa ai tjetri.

Por, e ka edhe një të mirë. Nuk mundohet të fshihet, është vetvetja. Tek e fundit e ka kuptuar që edhe një “telendare” mund të bëjë karrierë. Mjafton të gjejë “lagjen” që ka nevojë për të.