Jam poet e kam talent
Të shkruaj një testament.
Të shkruaj që ç’ke me të
Për ato që pas do lë.
Arben Duka burrë i zoti
Rrojti shumë edhe kulloti.
Nga qejfi, jo nga inati
I treti të tëra ç’pati.
As në thes e as në arkë
Mbrapa s’la asnjë qindarkë.
Kjo aspak nuk e ka prekur
Ç’i do paret një i vdekur?!
Do shkruaj që ç’ke me të
S’është se mbrapa s’la gjë.
La ato që kish në zemër
Pa dyshim një goxha emër.
Nxiu njëqind ton me letër
Shkroi për lolodhe për mbretër
Shkroi këngë e shkroi vargje,
Bukë të mirë gatoi në magje.
Arben Dukë, o Arben Dukë,
Që lë mbrapa këtë bukë.
Këtë bukë për mot e jetë
Se të uritur do ketë.
Do gjëmojë një zë i ndritur:
Hani ju o të uritur…!
Të shëndoshë e të sëmur,
Buka ime sju ngop kurrë.
Nepër shi e nëpër vapë
Do kërkoni prapë e prapë.
Do kërkoni e do gjeni
Atë bukë që la Arbeni.
Ndonjë ditë a ndonjë natë
Do bëni ndonjë uratë.
Dhe në paçi prapë uri,
Do ndizni ndonjëqiri.
Do më doni, ku ta dish,
Njëlloj si kryqin në kishë!…
28.08.2007
Testamenti i Arben Dukes, testamenti i pasurise tende, poet i dashur dhe i madh, eshte vulosur ne Kasaforten e Kultures Kombetare dhe çdo dite nga kjo Kasaforte buron per popullin shqiptar ushqimi me i bukur dhe me i miri per sherimin, shendoshjen, kenaqesine dhe qetesine (por edhe rebelimin) e SHPIRTIT TE KETIJ POPULLI.
Faleminderit pa fund per kete pasuri, per kete emer dhe per kete Testament te pashtershem ne te miren e popullit shqiptar!
Hero i pa lodhur, i pamposhtur dhe fitimtar per çeshtjen shqiptare.
Mirenjohja dhe nderimi i shqiptareve per kete hero do te jete i madh dhe i pasosur brez pas brezi.
Me Testamentin tuaj dhuruar Kombit ju keni firmosur pavdekesine!
Shendet, jete dhe prurje te reja ne Testamentin tuaj, gjeniu i letersise shqipe, Alben Duka!
E tha Platon Aranitasi , nuk kam ç’të shtoj tjetër. Rrofsh o Beno djali! Na bënë të ndjehemi gjallë këtej nga kurbeti i nëmur.
Kot nuk thone plaku si femija. Tani edhe bejtexhiut ka filluar ti duket vetja me i bukri dhe me i mencuri i fshatit. Pale kur lexon nga nje skenderbegas krahasime me kryqe e kisha te ben te shkrihesh gazit se si ka katandisur bejtexhiu i gjore. Mos ki merak se do te kujtohesh gjate per budallalleqet qe ke shkruar. Do te te permendin per militantizmin tend te semure njesoj si te asaj te gjores qe edhe pa buke, uje e drita rrinte vetem qe shoket e partise te mos grindeshin.
Hajde pordhac, hajde.
Te lumte Arben Duka . Je Ai qe lexohesh me endje .Je Ai qe I jep hakun cdo gjeje .Pikat mbi i kudo . JE I MADH .
Shkroi Duka tonelata me leter,
per Ed Ramen e per ke tjeter?
avokati i qeverisjes se deshtuar,
me varferi ngado plot e mbuluar,
poetuci qe le prapa kete lloj Buk,
servili i Ed Rames pra shoqi Duk,
kur te ike ky Arbeni nga kjo bote,
gjithkush njezeri fort do te thote –
Iku ky poet personal i Edi Rames,
qe perdit lepiu qeverine e Flames,
Po pse o Ben?
Ke frike nga corona -virusi!?
Apo po kerkon te dish se c’far do thone bota, si tek komedia “Pas vdekjes”, e”…?
Gjithsesi ,me vargjet e tua gjithmone, ne teresi i ke qendruar realitetit te pergjithshem.Ke qene dhe je i kuptueshem dhe i kendshem per te thjeshtin popull.
Te tjerat opinione do te t’i themi…kur te vije koha…
Ti di te flasesh vec me vargje te rimuara bukur….dhe mos na prish humorin tani…!
Per nje lexues me sqime te Letersise,populli shqiptar ka nxjerre shume pak poete dhe shkrimtare te nivelit boteror.
Ndoshta nje apo dy te tille.
Ka edhe pak autore te nivelit-TE LEXUESHEM
Masturbim me vargje.
O i ziu ti,
Ore bejtexhi
Ke mbetur tru-shpelare
Edhe koke-palare
Enveri na shkerdheu
Nga i fundit tek i pari
Cave, si puna jote, u vinte lezet
Kur ju hynte cari
Shqiperia nuk qe madheshtore
Gjithandej vinte era nevojtore
Mutin neper kembe e kemi edhe tashti
Pas tridhjete vjetesh nga bodrumi ne çati
Nuk je vetem ti qe ke jetuar ate kohe
Te gjithe nuk I genjen dot
Nuk pushon se leshuari pordhe
E na ben me qesh me lot.