LETËR E HAPUR: Mbrojtjen e Atdheut e mendove si detyrë të drejtë? Besove se ne kemi armiq të jashtëm dhe të brendshëm? Jo more zotëri! Turp të kesh!

Nga Viktor Malaj

Përshëndetje Zotëri!

Ju nuk më njihni ndërsa unë ju njoh nga larg, si shkrimtar, publicist, skenarist, kritik letrar dhe studiues. Kohët e fundit mora vesh se njëri nga “korifejt” e dijes shqiptare, “apostull” i moralit të lartë njerëzor, mbatharak dhe mashtrues ju paska “damkosur” duke thënë publikisht se ju keni qenë “bashkëpunëtor” i Sigurimit të Shtetit para vitit 1990.

Duke ditur sa më sipër, unë u revoltova dhe shfreva ndaj teje duke të thënë: Turp të kesh!

Si mundet një djalosh 23 vjeçar, student dhe i zgjuar të pranojë bashkëpunimin me njërin nga institucionet e shtetit të vet, me shërbimin e fshehtë të tij?! Dhe, ajo çfarë e rëndon pozitën tuaj qytetare është fakti se ju zotoheshit se “Duke e ndier si detyrë të drejtë mbrojtjen e Atdheut nga armiqtë e jashtëm dhe të brendshëm, pranoj me gjithë zemër të bashkëpunoj me Organet e Sigurimit të Shtetit për zbulimin e armiqve kudoqofshin dhe cilëtdo qofshin ata“.

Faji juaj i parë qëndron në faktin se mbrojtjen e Atdheut ju e besonit si detyrë të drejtë. Pas këtij vjen faji i dytë që ju mendonit dhe besonit se kishte armiq të jashtëm dhe të brendshëm. Jo more zotëri! Ne nuk kemi pasur kurrë armiq të jashtëm, ndërsa i vetmi armik i brendshëm ishin komunistët dhe pushteti i tyre.

Megjithëse njeri i shkolluar, ju nuk mbanit parasysh historinë tonë dhe mësimet e saj, sidomos qëndrimet e atdhetarëve dhe demokratëve tanë të hershëm. Po t’i dije dhe t’i zbatoje këto mësime do të kishe kuptuar se armiqtë e vërtetë të vendit ishin Ahmet Zogu dhe Enver Hoxha.

Përndryshe atdhetarët dhe demokratët tanë më të mëdhenj nuk i bënin thirrje shtetit demokratik fashist të Duçes që të vinte në Shqipëri me armë e ushtri dhe ta ekzekutonte ose dëbonte armikun e vendit, Ahmet Zogun. Ata e kishin kuptuar se të huajt e duan Shqipërinë më shumë se shqiptarët, sidomos shqiptarët e pushtetshëm. Ishte kjo arsyeja që, sapo shteti demokratik fashist italian ktheu patkonjtë nga dielli, si njerëz me parime të larta që ishin, e shpallën shtetin demokratik nazist të Gjermanisë si mikun dhe çlirimtarin tonë të bekuar, ndërsa ata shqiptarë që e luftonin atë si armiq të Shqipërisë.

Nëse do të kishe ecur në gjurmët e këtyre atdhetarëve, nacionalistëve dhe demokratëve të pashoq, ti nuk do të kishe pranuar bashkëpunimin me shërbimin sekret shqiptar por, përkundrazi, do iu ishe ofruar shërbimeve sekrete të vendeve fqinj që kishin mbi një shekull që thurnin plane dhe punonin për të mirën e Shqipërisë dhe të shqiptarëve. Lëre pastaj, po të kishe pikasur rastin fatlum t’iu shërbeje shërbimeve sekrete angleze, italiane e franceze që na e kanë dashur gjithmonë të mirën dhe janë përpjekur për bashkimin tonë kombëtar nga Drini deri në Shkumbin.

Inteligjencës dhe shkollimit tuaj të lartë nuk i lejohej të mos mendonte dhe gjykonte në perspektivë, pra, se pas 50 vitesh do të vinte një ditë që bashkëpunëtorët e pushtuesve, më falni çliruesve nazifashistë, do të shpalleshin nacionalistë, atdhetarë dhe demokratë të klasit të parë. Në mënyrë të veçantë, ju duhej të udhëhiqeshit nga shembujt e ndritur të të gjithë personaliteteve të Luftës së Dytë Botërore që i ofruan Kurorën e Skënderbeut perandorit të ndritur Viktor Emanuelit të Tretë të Italisë. Gjithashtu, ju duhej të frymëzoheshit nga figurat e ndritura kombëtare që drejtuan qeveritë demokratike shqiptare në bashkëpunim dhe nën urdhërat e çlirimtarëve italo-gjermanë dhe që organizuan, në bashkëpunim dhe nën drejtimin e këtyre çlirimtarëve, spiunimin, zbulimin, vrasjen dhe internimin e atyre që luftonin çlirimtarët nazifashistë.

E ndërsa juve ju ka munguar kjo largpamësi dhe drejtësi gjykimi, ne kemi pasur fatin, ndonëse të vonë, që këtë gjykim demokratik dhe atdhetar ta bëjnë Tufa e një Instituti të ngritur enkas për studimin e Krimeve të Komunizmit dhe Bamirësive të Antikomunistëve.

Ishte kjo intuitë dhe largpamësi gjeniale që i mundësoi kësaj Tufe shpalljen e gjithë drejtuesve të Luftës Nacionalçlirimtare si kriminelë dhe, nga ana tjetër, deklarimin e gjithë bashkëpunëtorëve të çlirimtarëve nazifashistë dhe, madje, të bashkëpunëtorëve të zbulimeve të huaja nga 1944-1990, si martirë të demokracisë dhe nacionalistë par excellence.

Një nga fajet tuaj më të rëndë është fakti se gjatë kohës që ju bashkëpunuat me Sigurimin e Shtetit askush nuk u padit dhe as u dënua për shkak të informacioneve tuaja dhe, aq më pak, u vra për shkak të tyre. Po të kishit inteligjencën dhe atdhetarizmin e bashkëpunëtorëve të shteteve të huaja, gjatë dhe pas Luftës së Dytë Botërore, ju do të ishit shpallur sot si atdhetari më i madh dhe demokrat i lindur. Kur shikoni bustet e disa prej atyre shërbyesve të të huajve, të shpërndarë sot nëpër Shqipëri, ju me siguri ndieheni fajtor dhe jeni i penduar.

Është tepër vonë zotëri. Pse nuk u udhëhoqët nga shembulli i shtëpisë atdhetare dhe demokrate të Kapidanit të Mirditës i cili prej një shekulli e gjysëm ka bashkëpunuar me të huajt dhe gjatë luftës u bë pjesë e qeverive të zgjedhura nga çlirimtarët nazifashistë?! Po shembulli i pinjollit të tyre, Ndue Pjetër Gjomarkaj, që organizoi e drejtoi disa banda terroriste që ne sot, me të drejtë, i quajmë “çetat e lirisë”, dhe vetë ai, siç ka pohuar, ka urdhëruar vrasjen e 62 personave, burra dhe gra, nuk të mjaftoi ty?! Siç mund ta kesh dëgjuar, një personalitet i tillë atdhetar e demokrat, u dekorua si “pishtar i demokracisë” nga Presidenti ynë i viteve 1992-1997 i cili, duke qenë demokrat dhe antikomunist i zjarrtë, u pranua si anëtar i Partisë Komuniste në 8 nëntor 1968, në ditëlindjen e asaj partie, duke u betuar se do t’i shërbente me besnikëri e përkushtim asaj dhe vendit. Betimi i tij ndryshon nga pranimi yt sepse ai i shërbeu asaj hapur dhe me qëllimin fisnik që ta shkatërronte nga brenda ndërsa ti e kishe me sinqeritet. Këtu “fle edhe lepuri”, domethënë kjo është arsyeja që ti s’ke rrahur, burgosur dhe as vrarë njeri gjatë jetës tënde ndërsa ai, i udhëhequr nga parimet dhe ndjenjat demokratike, ka rrahur, burgosur dhe vrarë kundërshtarët politikë. Kjo është arsyeja fisnike pse ngriti Institutin e Tufës dhe gëzon respektin dhe nderimin e krejt tufës së Tufës. Ata, të gjithë kanë parime dhe udhëhiqen nga humanizmi prandaj edhe t’u vërsulën ty për fajin që ke bërë gati 70 vjet më parë.

Prandaj zotëri, siç pohon edhe një gazetar që udhëhiqet nga të njëjtat parime morale dhe demokratike si Tufa dhe idhujt e tij, nuk do të ketë kurrfarë faljeje dhe mbrojtjeje ndaj teje. Të zgjedhësh t’i shërbesh shtetit tënd kur ke dhjetëra shtete të huaj, demokratikë, humanë dhe proshqiptarë, të cilët këto 50-60 vjet kanë vrarë miliona njerëz nëpër botë, siç pohoi i nderuari Donald Tramp kohët e fundit, është më së paku miopi dhe ligësi.

Pastaj, kur njeriu analizon me kujdes gjithë veprimtarinë tuaj letrare, artistike dhe shkencore e ka më të lehtë të kuptojë mangësitë e karakterit të zbuluara nëpërmjet kritereve të sotme morale dhe atdhetare. Ju keni shkruar me nderim për Gjergj Kastriotin Skënderbeun, ndërkohë që duhej të ngrinit në piedestal Ballaban Pashën, Hamza Kastriotin, Esat Pashë Toptanin etj. të cilët nderuan dhe ndihmuan të gjithë dashamirët dhe çlirimtarët e Shqipërisë, Turqinë dhe Serbinë. Ju na paraqitni si atdhetar dhe hero Vasil Laçin, megjithëse ai ishte një terrorist që u përpoq të vriste Perandorin “me dy gishtë këmbë” të Nënës së dashur Itali e cila kishte ardhur tek ne me avionë, bomba dhe ushtarë për çlirimin tonë nga armiku Ahmet Zogu dhe do të na bashkonte me Kosovën. Pikëpamjet tuaja antidemokratike dhe joatdhetare dëshmohen edhe nga ngritja në piedestal e Qemal Stafës që u vra pa dashje nga çlirimtarët fashistë dhe keni lënë në harresë figura të tilla shembullore për të gjithë brezat si Xhafer Deva, Mustafa Kruja, Halil Alia, Llesh Marashi, Hamit Matjani, Xhevdet Mustafa etj.

Libri juaj “Mërgata e Qyqeve” është dëshmia më e mirë që provon konkluzionin e gazetarit Baçi se “Në kohën e diktaturës arti i ka deformuar historinë dhe vlerat e shqiptarëve”. Ata që antikomunisti në mërgim Abaz Ermenji i quante “minj laboratori” ju keni gabuar duke i etiketuar si “qyqe” kur ata, në fakt, ishin shqiponja që e shkrinë jetën e tyre në shërbim të Atdheut dhe të spiunazheve të huaja, duke u stërvitur, ushqyer dhe nisur drejt Shqipërisë nga ato zbulime me misionin fisnik dhe human të spiunimit, terrorit dhe vrasjes së kujtdo që me punën e tij rriste prestigjin e shtetit diktatorial duke i sjellë popullit arsim, shërbim mjekësor, pajtim gjaqesh dhe zëvendësimin e pishës e kandilit me dritën elektrike. Pas vitit 1990 na u dha mundësia të shihnim qartë se çfarë gjenishë të dijes dhe korifej të moralit kishim humbur.

Shkrimin dhe botimin e këtij libri nuk do ta falin kurrë Tufa e atdhetarëve dhe demokratëve të lindur të Shqipërisë pasi, sipas parimeve dhe gjykimeve të tyre të drejta dhe të pakundërshtueshme, shqiptarët dhe demokratët e vërtetë ishin ata që përfunduan në burgjet e shtetit diktatorial, qoftë edhe pse deshën të arratiseshin për të shijuar vlerat gratis që iu ofronin reklamat e televizioneve perëndimore. Ata që nuk u burgosën, qoftë edhe si terroristë kundër diktaturës, por panë hallet e tyre, punuan dhe jetuan me aq sa iu ofronte koha dhe sistemi, meritojnë të gjithë përbuzjen dhe etiketimin e antidemokratit dhe antishqiptarit.

Prirja juaj e spikatur për të lartësuar figura të tilla pa peshë intelektuale dhe atdhetare si njëfarë Fan Noli apo njëfarë Faik Konica, në vend që të shkruani për gjeni kombëtare që s’kanë lënë asnjë libër apo të tjerë që kanë botuar disa tregime e bejte, dëshmon qartë pikëpamjet tuaja komuniste dhe antidemokratike. Të paktën, ta bëje këtë pas vitit 1990 kur u krijuan të gjitha mundësitë që njerëzit me parime të larta dhe moral të kulluar të mohonin gjithë çkishin thënë e bërë më parë ose t’i shpallnin krijimet e qëndrimet e veta si të imponuara nga diktatura, dhe pastaj të nisnin serinë e krijimeve antikomuniste, si arritja më e madhe e intelektit njerëzor dhe pasqyra më e qartë e moralit të kulluet.

Duke pranuar bashkëpunimin me shtetin tuaj, për 40 vjet ju na privuat nga ky moral dhe frutet e tij të cilët, për fatin tonë të mirë, po i shijojmë me gëzim dhe optimizëm gjatë tridhjetë viteve të fundit. Është ky moral që na nevojitet sepse është morali i Tufës dhe i gjithë profetëve të sotëm. I profetëve të rremë me ithtarë rretherrotull.

Prandaj, e përsëris: Turp të keshë që ke pranuar të bashkëpunosh me shtetin tënd!

———

Botuar sot në DITA. Ndalohet kategorikisht ribotimi i plotë apo i pjeshëm pa lejen e redaksisë dhe pa citimin korrekt e të dukshëm të burimit