UL S(H)ALA, UL !

“Bëje gënjeshtrën sa më të madhe, tregoje thjeshtë, përsërite disa herë dhe do të shihni se do ua besojnë” – Adolf Hitler

Prej shumë kohësh është thënë se gënjeshtrat më të mëdha tregohen para zgjedhjeve, gjatë luftës dhe mbas gjuetisë. Lidhur me këtë të fundit, me gjuetinë, prej njëqind vjetësh, në Shqipërinë e Veriut qarkullon një gojëdhënë e tillë: Dy burra të Shalës (zonë e Dukagjinit) sapo u kthyen nga gjuetia, i thirrën në një Kuvend burrash të të gjithë zonës. Para se të niste kuvendi, dikush i pyeti nëse kishin vrarë gjë. Njëri prej tyre tha se kishin vrarë një lepur sa një gomar. Njëri nga të pranishmit, që iu duk gënjeshtra shumë e madhe, ndërhyri duke thënë: Ul Shala, ul!

Gjuetari e pa veten ngushtë dhe tha se, ndoshta lepuri s’ishte sa një gomar, por sa një dash ishte vërtetë. Atëherë, një i pranishëm tjetër që s’i duronte gënjeshtrat, ia përsëriti kërkesën e parë, duke i thënë: Ul Shala, ul! Po mirë,- tha gjuetari,- ma lini të paktën sa një qengj. Jo, jo,- thirri një kuvendar tjetër,- jo sa një qengj, por sa një lepur. Po, mirë pra, po e lë sa thoni ju,- pranoi gjuetari. Ishte radha të fliste i pari i kuvendit. Dhe ai i tha gjahtarit: Vetëm tani mund të rrish në kuvend me burrat!

Më kujtohet kjo histori sa herë ndjek fushatën elektorale në Shqipëri dhe pyes veten se si është e mundur që disa burra analfabetë, para një shekulli, e pranuan dikë në kuvend vetëm pasi tha të vërtetën, ndërsa ne e mbajmë “gjuetarin” tonë në krye të vendit prej kaq kohësh dhe, jo vetëm s’e detyrojmë të na thotë të vërtetën, por ia duartrokasim gënjeshtrat e përditshme, të përvitshme dhe të pafundme me shumë entuziazëm.

Të gjithë politikanët premtojnë më shumë se ç’mund të bëjnë, por Sali Berisha jo vetëm premton gënjeshtra, por gënjen për çdo gjë, gënjen gjithkund, gënjen edhe pa nevojë. Gënjeshtrat e tij janë jo vetëm të mëdha dhe jo vetëm për të ardhmen (që sot për sot nuk mund të verifikohen) por janë edhe për të shkuarën e afërt, lehtësisht të verifikueshme, moralisht të papranueshme dhe politikisht të dënueshme.

Vini re diskursin e tij politik dhe të disa ndihmësve të tij pa dinjitet: “Kemi ndërtue dhjetë mijë kilometra rrugë… kemi ndërtue 1300 shkolla, 400 spitale….kemi…kemi..”.

Të kesh ndërtuar dhjetë mijë kilometra rrugë do të thotë t’i biesh Shqipërisë (me rrugë) cep më cep, mbi tridhjetë herë. Të kesh ndërtuar 1300 shkolla do të thotë se ke ndërtuar një shkollë të re në çdo dy fshatra të Shqipërisë, ose mbi njëqind shkolla në çdo qark. Të kesh ndërtuar 400 spitale do të thotë se ke ndërtuar afro 35 spitale në çdo qark, apo mbi dhjetë spitale në çdo rreth.

Sikur gënjeshtrat e Sali Berishës të ishin realitete, atëherë në rrethin tim nuk do të kishte ndodhur që për 22 vjet të ndërtoheshin vetëm katër shkolla dhe asnjë spital. Sikur Sali Berisha të mos gënjente, nuk do të kishte ndodhur që fëmijët e fshatrave të Kukësit të shkonin në shkollat fillore të Kosovës dhe disa fëmijë të Konispolit të shkonin në shkollat e mesme të Greqisë, me mikrobusët e Greqisë. Nuk do të kishte ndodhur që një turiste e huaj të humbte jetën në Dukagjin për mungesë spitali dhe mjeku (që dikur kanë qenë funksionale). Kur na gënjen kaq shumë dhe kaq shpesh për të shkuarën, që mund të verifikohet, na i ka dhënë të gjitha mundësitë të marrim me mend se sa të mëdha janë gënjeshtrat e tij për të ardhmen.

Sikur Sali Berisha të mos gënjente për këto dhe për shumë të tjera, punët e Shqipërisë do të ishin ndryshe. Gënjeshtrat e tij për të shkuarën janë po aq të mëdha sa ato për të ardhmen, sa gënjeshtra e heqjes së vizave për të vajtur në Amerikë. Por, tashmë, faji nuk është i tij pse na gënjen. Faji është i yni pse na pëlqejnë gënjeshtrat, pse i duartrokasim gënjeshtrat dhe pse ndjekim nga pas gënjeshtarin.

Në mënyrë që Shqipëria të bëjë përpara (pa gënjeshtra) dhe që shqiptarët të jenë më dinjitozë në sjelljet e tyre dhe në marrëdhëniet e tyre me botën, ka ardhur koha (për të mos thënë se ka kaluar) që t’i thuhet Sali Berishës, në kor: UL SALA, UL!