Vaçe Zela përcillet me këngë

Vaçe Zela përcillet për në banesën e fundit. Homazhet në nderim të artistes së madhe u zhvilluan në Teatrin e Operës dhe Baletit, ku për më shumë se dy orë, familjarë, kolegë miq dhe krerë të shtetit e politikës shprehën nderimet e tyre.

Nën tingujt e muzikës së saj, kolegët dhe bashkëpunëtorët e saj të dikurshëm sollën kujtimet dhe vlerësimin për këngëtaren e madhe të muzikës së lehtë shqiptare.

Homazhet në nderim të Artistes së Madhe janë organizuar nga Ministria e Kulturës së Shqipërisë dhe në vëmendjen e kryeministrit Edi Rama. Më pas në orën 13.00 trupi i pajetë i ikonës së muzikës pritet të dalë nga TKOB për t’u prehur në varrezat e Sharrës.

Në fjalën e tij, kryeministri Rama tha se Vaçe Zela do të mbetet ylli i pashuar i muzikës shqiptare.

“Një dhimbje që përçohet në trajtën e një humbje të përbashkët deri tek të rinjtë që deri më dje s’kishin dëgjuar asgjë për të dhe që për 48 orë lanë shënime në rrjetet sociale”.

Rama kujtoi kohën e festivaleve, të cilët sipas tij ishin të gjithë njësoj, vit pas viti, dhe ai ndiqte vetëm momentin kur këndonte ajo.

“E ndoqa festivalin që ishte si njëjtë vetëm kur hynte Vaçe Zela me flokët e derdhur jashtë normës, buzëqeshjen që mbulonte gjithë ekranin, me një rrezatim misterioz që paralajmëronte dicka tjetër, elektrizonte ajrin e gjithë guzhinës sonë, ishte një zë që do kishte elektrizuar qiellin e mbarë botës po të kishte jetuar në tjetër kohë, por në qiellin tonë të kycur s’mund të bënte gjë tjetër veçëse të ndizte një yll. E la zërin e saj të kyçur në rrethin e televizorit bardh e zi”, tha ai.

Rama tha se Vaçe Zela nuk ka vdekur, por vetëm ka ikur për fare nga kjo botë.

“Nuk na kërkoi asnjëherë ndere për minutat e paharrueshme që na bëri të jetojmë. Nuk ka vdekur Vaçe Zela vetëm ka ikur për fare nga kjo botë. Është shuar brenda nesh një yll magjepsës, i cili kush nuk e pa nuk do mund ta kutpojë. Për të gjithë ata që e ndajnë me mua këtë përjetim dua t’i them faleminderit që ekzistove kur ekzistenca jonë ishte e ngrirë”.

“I Will always love you”. U prehsh në paqe yll i shuar, ne do të duam përgjithmonë!

Mirela Kumbaro: Unë të kam parë, të kam ndjekur, të kam kënduar me vete por se pata kurrë fatin të të afrohem sepse kam qenë dhe jam shumë e vogël përpara teje. Sot je këtu afër dhe unë ndihej mall siç edhe ti vetë ke thënë ” sa mall kemi sa deti valë”. Ne Vaçe të duam shumë por ti vetë prapë e ke thënë “Dashuria është si kënga dhe duaje sot gjithë botën ta pushtoj”. Prandaj po të lë Vaçe që të na pushtosh siç na ke bërë gjithmonë, që atje lart tek yjet se pjesë e tyre ke qenë dhe je. Prej ku do të na vazhdosh të na shohësh duke na pushtuar të gjithëve.

Bujar Kapexhiu: Sot do themi të njëjtat fjalë për Vaçen, janë të njëjtat fjalë se i njëjtë është mendimi dhe vlerësimi ynë për madhështinë e saj dhe e njëjtë është dhimbja për largimin saj nga kjo jetë. Sot ka ikur prej nesh një pjesëtar i familjes sonë, më e madhja Vaçe Zela. E rrallë. Edhe sot si askush tjetër ajo po largohet duke kënduar dhe në të njëjtën kohë është këtu midis nesh me zërin e saj.

Sherif Merdani: Ne jetuam në një Shqipëri që lëngonte që rënkonte. Ku këngëtari burgosej për këngën e tij poeti pushkatohej për veprën e tij. Zoti nuk na i vrau shpresën, dërgoi një zë që na i zbuti dhimbjen dhe na dha shpresë, kjo ishte Vaçja. Me zërin e saj na shoqëroi në gëzimet mjerave të gjimnazit. Sot dëgjojmë këngën tënde që na mbush ende me shpresë. Vaçja me profesionalizmin e saj bëri një popull të ndihet krenar kudo ku shkeli. Jam krenar që jetova në brezin e sa. Të faleminderit Vaçe.

 Ilir Meta:  Sot ne të gjithë jemi më të varfër nga një ikje! Ka pak njerëz në botë për të cilët flitet njëlloj, edhe kur janë në jetë, edhe kur vendosin të ikin prej saj. Ka edhe më pak njerëz në botë për të cilët, edhe kur janë në jetë, edhe kur vendosin të ikin prej saj, përmendet kënga e përcillen me këngë. Janë të rrallë njerëzit që merituan me jetën e tyre vetëm duartrokitje, duartrokitje në jetë dhe në ikje!

Ka pak njerëz në botë që shumë përpara se të vendosin të ikin, shndërrohen në mit. Për ta flitet edhe kur nuk janë, ata dëgjohen edhe kur heshtin, ata meritojnë pafund heshtje nderimi kur na thonë lamtumirë dhe kur me dhembje u detyrohemi një lamtumirë zemre!
Vaçe Zela, kapriçioja e mrekullueshme e muzikës shqiptare është një nga këta njerëz të rrallë.

Ikona e papërsëritshme e këngës, shënoi një epokë në epokën e saj, i dha zë asaj dhe do t’i japë zemër dhe së nesërmes. Për gati katër dekada, në atë kohë të ashpër e të varfër, Vaçja ishte pjesë e ushqimit të zgjedhur shpirtëror, ishte një shkëndijë gëzimi e pamunguar, ishte një rrjedhë në këngë dhe ligjërime, ishte valsi ynë i lumturisë së trishtuar.

Vaçe Zela u linte takim shqiptarëve të cilët prisnin të merrnin prej saj pak drithërimë shpirti më shumë, pak më shumë dritë në terr; i këndoi dhe dhembjes për të sjellë në takim me shqiptarët pak më shumë gëzim.

Vaçe Zela e ndërtoi vetë piedestalin e saj, në të cilin qëndroi dhe do të qëndrojë si Mbretëresha moderne me kurorë kënge.
Fëmija i shkëlqyer i muzikës, e fortë dhe e brishtë, e brishtë sepse ishte e fortë, kjo fytyrë e shkëlqyer e të shkuarës sonë të ngrysur, la trashëgim për ne interpretimin e shumë këngëve të muzikës popullore e të lehtë, balada e romanca e madje, edhe shumë këngë nga më të mirat e thesarit botëror.

Sakrifica e fisnikëron njeriun dhe Vaçja ishte e fisnike e papërsëritshme. Sot nuk është më. Ka pothuaj dy dekada që Vaçe Zela u tërhoq në heshtjen e saj e rrethuar nga dashuria e Pjetrit dhe Irmës, bashkëshort e bijë, në një trekëndësh familjar të nderuar të shtrirë në dy kohë shqiptare, në atë anë dhe këtë anë të lirisë. Por Vaçja bën pjesë në atë pakicë fatlume njerëzish të lirë për të cilët flitet edhe kur nuk janë, flitet shumë edhe kur vendosin të ikin.

Vaçja është nder i kombit tonë, ndaj nderimi, mirënjohja dhe falenderimi për të është respekt edhe për të shkuarën dhe të nesërmen tonë, është respekt për kujtesën!

Ikja e Vaçe Zelës na bën të gjithëve më të varfër sepse ajo na kishte pasuruar të gjithëve në shpirt. Lamtumirë, Vaçe Zela, lamtumirë me duartrokitje! Njëlloj si atëherë kur ishe në skenë me zërin tënd të papërsëritshëm, njëlloj edhe tani! Duartokitje për heshtjen tënde nga piedestali yt i fundit për të vazhduar të na drithërosh sërish me këngët e tua!