1. I plagosur mbete!
Një ditë papritur,
i plagosur mbeta,
nga një sy i ndritur,
që lëshon shigjeta!
Bo-bo ç’u plagosa,
dhe mbeta në vënd,
e nuk ngrihem dot,
pa vështrimin tënd!
Bukur ma punove,
me shigjeta drite,
ti që më rrëzove,
përsëri më ngrite!
Vështrimet e tua,
më hedhin në erë,
në mes të Dhjetorit,
digjem si në Verë!
Nga dy sytë e bukur,
sinjalet nuk sosin,
në mes të beharit,
se ç’më plevitosin!
Shigjetat pa sosur,
vijnë breshëri,
më mirë i plagosur,
dhe me ty në gji!
2. Busulla ime…
Nuk e di akoma,
ç’është dashuria,
të jesh çdo sekondë,
në ëndrrat e mia.
Mëndja natë e ditë,
tek ty të më mbetet,
dhe portreti yt,
në sy të më tretet!
Ende nuk është gjendur,
ç’je moj dashuri,
të jem një i çmendur,
por vetëm për Ty!
Të gjitha përgjigjet,
ende s’i kam gjetur,
po në dorën tënde,
ora më ka mbetur.
Të jem i vërtetë,
dhe kur bëj gabime,
se në këtë jetë,
je busulla ime!
Arbend Duka

Po aman na thuaj, mos na genje o BEJTEXHI
Me ke te ka kapun kaqe fort kjo dreq DASHNI?
Po aman na thuaj kush eshte BUSULLA jote
Qe s’te le te biesh ne gabime GABIME kote?
Se me duket qe eshte ajo PARTIA E PUNES
Qe Enveri e Nexmjija e krijuan prej DHUNES
Lirika te bukura. Bravo.
Pse nuk po shkruan më Arben Duka? na lajmeroni ,mos nuk eshte mire me shendet?