Paraja, ah paraja…!
Ishim shokë fëmijërie, çdo gjë e ndanim tok
Unë një xhaketë
Ti pantallonat, bënim një kostum
Aso kohe në daç thuaj vëlla, në daç thuaj shok
Si dy vëllezër ishim ti dhe unë
Sot shihemi si dy të huaj
Madje fëmijët i këshillon të mos shoqërohen
Paraja e mallkuar mallin s’do ta shuaj
E veç nga paraja sytë tash të verbohen
Sa keq o ish-shoku im
Na ndau paraja për së gjalli
Në memorien tonë u fshi çdo kujtim
Në zemrën e shpirtin tonë këmbëkryq ka hyrë djalli!
Preng Pjetri, Zejmen, Lezhë.