Vargje të zgjedhura

E trishtuar, por e vërtetë!

 

Kur shikoj se si njeriu,

bën pa fund kaq të këqija,

çuditem në të vërtetë:

“Si lindi nga dashuria?!”

 

Që kur nisa të kuptoj,

gjithmonë e kam menduar,

nëse raca njerëzore,

është një racë e mallkuar!

 

Kemi fakte se një Zot,

njeriun e ka krijuar,

po s’dimë gjë për Zotin tjetër,

që njeriun ka mallkuar!

 

S’më bën punë as abstraksioni,

nuk e gjej dot përfundimin,

thjesht mendoj-kush na krijoi,

s’mund të bënte dhe mallkimin!

 

Fatin dot nuk e ndryshojmë,

do shkojmë siç kemi shkuar,

dhe është mirë që s’e dimë,

gjer në ç’pikë jemi mallkuar?!

 

S’pres të jem i gjithëpranuar,

disa mund të hakërrohen,

po prapë them-njerëzit e mirë,

sot me gishta numërohen!

 

 

A e di i ligu që është një i lig?!

 

Tani për shumë gjëra,

nuk kam më dyshim:

“Që të jesh i mirë,

nuk kërkon sforcim!”

 

Vetes si qëllim,

s’ia vë dot njeriu,

sepse mirësia,

të ndodh vetvetiu!

 

Të mirët i njoh,

mes tyre kam miqtë,

po enigmë për mua,

kanë mbetur të ligjtë!

 

Veten time shpesh,

e pyes-or mik:

“A e di i ligu,

që është një i lig?!

 

A e di që është,

një zëmër lugat,

dhe veten e tij,

me ç’metër e mat?!

 

Nuk dimë si peshon,

as llojin e metrit,

s’dimë në e kupton,

lëndimin e tjetrit!

 

Nëse s’kupton veten,

nuk di se ç’të them,

ligësi e tij,

është goxha problem!

 

Është vërtet problem,

si zjarri-si thika,

për një që s’kupton,

se po bën të liga!

 

Kur është thjesht i lig,

dhe nuk ka pushtet,

një rrezik i madh,

s’është në të vërtetë!

 

Po nëse ka ngjitur,

majën e pushtetit,

mund të vijë prej tij,

ditë e kiametit!

 

A.DUKA