Një pauzë për Dashurinë dhe Zotin
1
Porsi agimi rrëzëllitës,
Të kthjellët porsi qielli blu,
Si yll’ i artë i Afërditës,
Njëlloj shkëlqejnë sytë e tu!
Përsosmërisht të gdhëndi Zoti,
Sikur të bëri veç për vete,
Kam mbetur unë aty që moti,
I zhytur thell’ në ato dete!
As rri aty – as nuk dal dot,
Sepse jam mbytur me dëshirë,
Sa erdhe ti në këtë botë,
E bëre botën më të mirë!
Nga fund’i detit të pafund,
Me një vështrim më ngre në maja,
Bëhem i bardhë si një pëllumb,
E ngjitem gjer mbi Himalaja!
Kjo s’është fantazi poeti,
Poeti s’është kaq i fuqishëm,
Saç është qielli edhe deti,
Që bënë dy sytë e magjishëm!
Ti vetëtin e ndrit nga nuri,
Si yll i artë me vezullime,
Si monument koha të vuri,
Veç njezët vjeç në zemrën time!
2
Fati nuk më përkëdheli
Kur kalova kurthe, prita,
Kush s’më do ju shtoftë inati,
Kush më do ju shtoftë dita!
Ndenja vite në buzë-varri,
Po logjikën kurrë s’e humba,
Në një kudhër farkëtari,
Gdhenda këngë, nuk derdha plumba!
Dhimbjet, ferr. Por nuk e ktheva,
jetën në një shkretëtirë,
Të bën dhimbja që rrëfeva,
Më të dashur më të mirë!
Ndonjëherë dhe jam dorëzuar,
Se njeri jam natyrisht,
Po në çast në këmbë jam çuar,
Kur mendoja zotin Krisht!
Më për dhimbjet s’bëj çudi,
Shkenca pse nuk i mund dot,
Që në dhimbje çdo njeri,
Të mendojë të shënjtin Zot!
Të kujtojë të madhin Zot,
Të paepur në torturë,
E mos përkëdhelet kot,
Duke thënë: Jam i sëmurë!
O la la. Arben Duka revolucionari, vizionari, kryengritesi, mbrojtesi i te varferve te kesaj bote qenka zgerlaqur fare nga bukuria dy syve blu… Na qenka kthyer edhe ne mistik, religjioz i pershpirtshem…. Ku iku pathosi, vrulli, vetmohimi, guximi, etj etj?! E si eshte Njeriu. I forte si shkembi, i brishte si qelqi. Pas 23 qershorit do te duam me shume poezi te tilla njerezore dhe idilike nga ty Arben, por deri me 23 qershor duhet te rrime syhapur ne barrikada. Si Gavroshi i Viktor Hygoit jo ai i Levonjes. Se Balozi i Zi po pergatit gjemen e ardhshme.
Brilante. fitore ne 23 Qershor. Per nje Shqieri vertete demokratike..
Arben Duka per mua dhe per shume te tjere qe mendojne si mua ju jeni vertete shume e me shume se sa ne te mendojme. Bravo dhe nje deshire kam: Nuk e di çfar do jete ajo dite kur une te shoh ne parlamentin shqiptar si nje zgalem per gjithçka ne interes te kombit tone qe poshtersishte disa kreminele e kane çuare ne kete derexhe.Kurre dite te bardhe mos pafshin ata dhe pjella e tyre.
Z. Arben,
Rrofsh e qofsh dhe te ndritte pena e arte! Me lumturove, o buure! Vargje brilante dhe te kendofte perhere zemra! Urime, o Poet!
po saliu do ti vjedh prape vjedhjet dhe tani ka me shume “te majte ” ,ne stanin e tij te gjarperinjve .
A TE KAM THENE QE JE LAZGUSH I VOGEL NUK ME BESONIN HE E SHIKONI YLLIN
Beno, cthuhet na koshta e sakatit more? Apo ku vakerron asaj ane ..Ai!
Poezit tua jane me name shkoj e vjerri ne zyre-hane[w].Sa her shkoj atje me dhie,me bjen ndermen per zotnin tane.Na cave vesht se nuk po themi ndryshe.
E pyeten jeten se nga se ke frike
Ajo tha nga vdekja
Pyeten pastaj vdekjen
Nga cila gje tmerrohet
Ajo tha trishtueshem
Nga perpjekja e njeriut per te jetuar.
E pyeten njeriun
Cila gje te tremb me shume
ai u mendua e tha
Nga deshira per te mos jetuar
Nese me pyesin mua
Do te thoja me plot goje
Me mire te vdisja
Se t’mos egzistoje askush qe t’me doje.
Eshte e bekuar ajo te ciles ia kushton keto vargje dhe Zoti qofte perhere me ty poeti im i preferuar e te ndihmofte ne cdo cast te jetes tende.Vuajtjet jane vertet per njeriun,por njeri eshte ai qe ato i kthen ne gaz e i mund ato megjithese duhen sakrifica te medha.Pac nje jete sa me te gjate.