Gjermani i fundit

Të më ndjesh o Dukë Arbeni

që këtu po bëj koment

po “gjermanin” që s’po gjeni

thjesht e kemi… president

 

U bë copa për portretin

Që ia hoqën nga ca zyra

Po nuk flet për palo-gjyqin

Që liroi ato lëtyra

 

Hesht për 21 janarin

S’flet për gjyqin-neveri

Por ata mender gjykatës

Jan’aty me firmë të tij

 

I ka “çue” Sali krimi

S’jan të shtetit, jan’ “të tijët”

A kan’ cipë e turp, o Zot?!

Si shikojnë në sy fëmijët?!

 

Hall i madh që n’a ka gjetur

Duhet thën’ edhe do shkruar

se “gjermanin” që ka mbetur

t’a ka pjell’ Shkoll’e Bashkuar

 

Jo më kot u lodh Saliu

kur kërkonte për “gjermanin”,

dhe nuk gjeti firifiu

por tamam Bujar Nishanin.

 

Më ushtar nuk ke ç’i thua

një ushtar që bën dekrete (!)

Si një tank me mish e thua

e ndërtoi Sala për vete.

 

Do t’i thosha nëse mundja

more Dukë bilbil poeti,

se edhe gjermanët fundja

kishin njëfarë dinjiteti.

 

Qenë pushtues pa dorashka

Dhe pushtuesi dihet, vret

Kurse ky tymos me shashka

N’a vë zjarr e pi shëndet.

 

Që t’i bëjë qejfin Berishës

dhe pse është një shkallë më lart

presidenti i fryn pishës

kur Berisha i bën “start”.

 

Do vazhdojë të hedhë në erë

të gjithë urat e katundit

që t’a lërë fushën beter

tamam si “gjerman” i fundit.

 

Ndaj i them’ të bëhet burrë

e njëçik t’i rëndet vetja,

se në qëntë veç për figurë

n’a mjaftonte Ahtifetja.

 

Kaq të desha që t’a ndreq

për “gjermanin” që n’a mbeti

e për fatin tonë të keq

n’a qëlloi Bujar Mehmeti.

 

Nëse duam që t’a tundim

Si do vendi o Ben trimi

kur të ikë legen’i fundit

ajo datë do jetë Çlirimi.