Zgjedhjet dhe rrënimi i ekonomisë

Në një kohë kur varfëria është thelluar, kur kredia private është në ngërç, kur Buxheti i Shtetit po mbledh gjithnjë e më pak të ardhura dhe po rrezikojmë seriozisht rënien ekonomike, partia në fuqi është angazhuar në fushatën zgjedhore më të kushtueshme në historinë e saj dhe të vendit. Kjo përshtypje të krijohet nga shpeshtësia dhe luksi i spoteve televizive, apo nga prania e jashtëzakonshme e pankartave (në çdo pak qindra metra në qytetet tona, nga një baner apo pankartë e madhe, vlera e së cilës është të paktën 300-400 euro copa). Ende nuk është e qartë sa nga parate publike janë sakrifikuar në këtë rendje drejt shpenzimit ekstrem dhe krijimit të një realitati virtual mediatik tejet të kushtueshëm.

Por në realitetin tonë paradoksal, pa drita dhe shkëlqim fals mediatik, ka dukuri shumë më shqetësuese. Ka gropa të zeza të gatshme të thithin të gjithë ekonominë tonë dhe gjasat për zhvillim. Dukuri si shkrehja e administratës publike dhe stepja, pritja me ankth e biznesit (atij vendas dhe të huaj), duke zgjedhur për të mosinvestuar në kohë pragzgjedhjesh dhe fushatash të tyre, të natyrshme dhe të pranueshme në një kohë tjetër, në këtë vit të zymtë ekonomik po shndërrohen në gati rrënuese. Këtë përzierje humbjesh të plota ekonomike, po t’i shtojmë mosarkëtimet e të ardhurave fiskale nga Shteti, e kthejmë në një koktej shpërthyes C4 që po shkatërron ekonominë tonë.

Nga tatimet, për periudhën janar-prill 2013, kemi 42 milionë euro më pak nga sa qeveria kishte programuar dhe 23 milionë euro më pak nga sa janë mbledhur në janar-prill 2012. Edhe pse me të ardhura të parealizuara, nën presionin zgjedhor, qeveria ka shpenzuar 18 milionë euro më shumë se programi i miratuar në fillim të vitit. Tejkalimi më i ndjeshëm është në shpenzimet për investimet publike, për të cilat në periudhën janar – prill 2013 janë shpenzuar 34 milionë euro më shumë se programi i fillimvitit. Kjo është një politikë dritëshkurtër dhe rrënuese për financat tona publike. Gati marrëzi financiare, kur dihet se objektivi madhor i financave tona publike është mbajtja me çdo kusht nën kontroll e borxhit publik dhe defiçitit të Buxhetit të Shtetit. Marrëzia e madhështisë së një qeverie që vetëm premton dhe asgjë nuk realizon në disiplinën financiare për këtë vit, i ngjan shprehjes së vjetër popullore “Qenit kur i vjen ngordhja, vete dhj… në derë të hanit”. Duke tejkaluar shpenzimet dhe duke mosrealizuar të ardhurat, kemi fryrë së tepërmi defiçitin buxhetor. Në 4 muaj deficiti është 22,5 milionë dollarë, 3,7 milionë më shumë se programi 4 mujor i fillimvitit dhe 11 milionë dollarë më shumë se defiçiti 4 mujor janar-prill 2012. Ku po shkojmë me këtë ritëm? Me siguri, jo drejt një zhvillimi të qëndrueshëm dhe marrjes së masave për të ushqyer rritjen ekonomike. Me siguri drejt një aventure shumë të rrezikshme dhe pa të ardhme. Në fund të honit, presin si sorra ogurzeza papunësia dhe varfëria në rritje gjeometrike, një borxh publik gërryes i imazhit dhe besueshmërisë së vendit, të gatshme të hanë plotësisht trupin e drobitur të ekonomisë sonë.