Zoti Kurti, mos kërkoni një armik ku nuk e keni!

Nga Bedri Islami

Një deklaratë thellësisht e gabuar e kryeministrit në detyrë, Albin Kurti!

Sipas asaj që sapo lexova në media, nuk e di se sa është e vërtetë dhe dua të besoj se është abuzim me fjalët e tij ose është nxjerrë jashtë kontekstit, kryeministri në detyrë, Albin Kurti, ka deklaruar, sipas gazetës “Koha jonë”, se,

“Kurti foli për Teatrin Kombëtar duke u shprehur se u dënua me vdekje në gjyq nga një qeveri që favorizon privatin në dëm të shtetit. Ai u shpreh se Teatri u rrethua si kulla e Jasharajve”.

Më tej :

“Në një lidhje direkte nga Prishtina me emisionin “A-Shoë” të gazetarit Adi Krasta në Syri Televizion, kryeministri i Kosovës Kurti u shpreh se në Kosovë dhe Shqipëri ka politikanë që kanë qasje bashkëpunimi me Serbinë, duke iu referuar kryeministrit shqiptar Edi Rama dhe Presidentit të Kosovës, Hashim Thaçi.”

Prishja e një godine në shtetin shqiptar, qoftë edhe teatri Kombëtar, kurrën e kurrës nuk mund të krahasohet me rrethimin që forcat serbe, një makineri e tërë ushtarake, rrethoi në natën e 5 marsit 1998, Kullat e Jasharëve.

Albin Kurti është një njeri që e njeh historinë, të paktën historinë e tashme. Në disa raste, si në protestën e Studentore të vitit 1997, ai ka qenë pjesë e një ekipi drejtues. Ai e di edhe si ka ndodhur dhe kush i ka rrethuar Kullat e Jasharëve, që nga njësitë elitë të makinerisë ushtarake të Millosheviçit e deri tek detashmentet e Arkanit; ai e di se si kanë vazhduar luftimet dhe është përkulur para të rënëve, mes të cilave edhe 58 varreve që janë në atë vend të shenjtë, të vrarë në netët e marsit 1998.

Krahasimi mes shembjes së teatrit kombëtar, që mund të mos shembej, dhe rrethimit të Kullës së Jasharëve, në mos tjetër, është monstruoz, i padenjë për kryeministrin e Kosovës, i cili, në një pjesë të jetës së tij, ka qenë pjesë e rezistencës në Kosovë.

Sado i gabuar apo jo të jetë vendimi i shtetit shqiptar dhe i qeverisë së tij, askush nuk guxon ta trajtojë dhe ta krahasojë atë atë si sulm i organizuar apo rrethim si i qeverisë serbe dhe të bëjë një linjë paralele mes qeverisë shqiptare dhe regjimit të Millosheviqit!

Qoftë ky edhe shefi në detyrë i qeverisë së Kosovës!

Hesapet që mund të ketë zoti Kurti me presidentin e shtetit të tij, Thaçi, le t’i zgjidhë atje!

Me vetëdije të plotë kam qëndruar jashtë këtij konflikti, duke e ditur se që të dy janë të gabuar!

Krahasimi i qeverisë së Shqipërisë me qeverinë e Millosheviçit dhe trajtimin e saj si qeveri vrastare, nuk i bën nder askujt!

Aq më tepër kur kryeministri në detyrë i Kosovës i jep vetes të drejtën të shpallë edhe armiqtë e Shqipërisë e të Kosovës, shefin e qeverisë Rama dhe presidentin Thaçi, e në të njëjtën kohë të kërkojë bashkëpunim me to.

Disa ditë më parë, në një tjetër emision televiziv, Kurti u shpreh i mllefosur se shefi i qeverisë, Edi Rama nuk kishte pranuar të bëhej një takim mes liderëve të tre institucioneve më të rëndësishme të Kosovës dhe të Shqipërisë, në të cilin “do të flisnim për hallet e njëri tjetrit“, duke shkuar më tej se,  „kryeministri i Kosovës  dhe kryeministri i Shqipërisë nuk e kanë luksin të injorojnë njëri tjetrin.

Si mund , në të njëjtën kohë, të flisni për hallet e njëri tjetrit, kur njëri është me qasje bashkëpunimi me Serbinë në dëm të kombit e tjetri atdhetar, e aq më tepër, kur njëri është „mbrojtës „ i kulturës në anën tjetër të kombit,  e tjetri është si Millosheviqi me urët e zjarrit dhe armët në dorë, duke vrarë njerëz!!!

Në fakt, asnjëherë më parë, marëdhëniet zyrtare mes dy institucioneve qeveritare nuk kanë qenë në nivel kaq të rënë, sa tani, në 30 vitet e fundit.

Nuk mund të flitet më as për bashkëpunim si vllezër t një gjaku e si bashkëkombas, as për vizione të përbaskta e qëndrime të njëmendta e, më tej, as për strategji të njëjta zhvillimi.

Marrëdhëniet ndërqeveritare kanë ngrirë! Kjo nuk ka ndodhur as në kohërat kur ngrirja dukej më afër se kurrë.

Megjithëse Rugova nuk i donte të majtët socialistë, ai e pranonte qeverisjen e tyre, pa u bërë më pjesë e diskursit politik, e ndërhyrjeve të këtij niveli dhe të gjuhës së urrejtjes. Pas vitit 1996 ai ndërpreu krejtësisht marrëdhëniet me Berishën, por i qëndroi besnik idesë së tij për qetësimin e situatave. Ai, Rugova, i gjente armiqtë në rradhët e UÇK-së, por, edhe, kur socialistët në pushtet dolën në përkrahje të saj, a nuk mallkoi dhe as nuk u bë pjesë e mallkimeve. Rugova, më lehtë pranonte të mos zbriste as nga avioni, kur 1 milionë shqiptarë të Kosovës ishin strehuar këtu, por urrejtje nuk ndizte.

Afishimi juaj i hapur, kundër qeverisë së Shqipërisë është zgjedhje juaj vetjake dhe ju keni të drejtë gjithë ditën e gjithë natën të mbështesni kë të doni, edhe më të keqen e mundshme, por nuk jeni në të drejtën tuaj ta krahasoni atë me regjimin e Millesheviqit.

Mos kërkoni një armik ku nuk e keni!

Ajo ende është një qeveri e zgjedhur me 1 milionë vota!

Kur miqtë tuaj politikë në Shqipëri të bëjnë 1 milionë vota, le ta heqin, qoftë edhe për krahësh, këtë qeveri dhe të bëjnë një më të mirë.

Por, si shefi i qeverisë në Prishtinë mos ia lejoni vetes luksin dhe mos u ngutni nga entuziasmi i çastit për të bërë të pakrahasueshmen , të njëjtë, dhe mos u bëni i njëjtë me ata që nuk jeni i krahasueshëm.

Do të doja jashtëzakonisht shumë që deklaratatat e sipërme të zotit Kurti, ardhjen e të cilit në pushtet e kam mbështetur si një ndëshkim ndaj korrupsionit dhe keqqeverisjes në Kosovë, të mos jenë të vërteta.

Në të kundërt do të kisha dyshuar në sinqeritetin e zotit Kurti kur kërkon bashkëpunim me qeverinë e Shqipërisë, të cilën e krahason me atë të Millosheviqit, e po ashtu, do të dyshoja në vizionin e tij të dikurshëm për bashkimin kombëtar.

Uroj të jem i gabuar!